
Teño que dicir que non me agrada, nin un chisco, ver as paredes de moitas casas emborranchadas con letras e debuxos de sospeitoso valor atistico. Este non é o caso; no antigo barrio da Moureira, en Pontevedra, fun bater cos ollos nesta casiña; quedeime ollando para ela e mesmo tiven desexos de subir polas escaleiras, petar na porta, e dicir: ¡Boas tardes!…¿e podese entrar?




