Costa dos Arrieiros

Pepe Penas lembra Dorvisou, terra..muiños..

O EURO QUE VEU

Posted by pepe penas o Setembro 21, 2004

Lembro de pequeno oir dicir os mozos, foran de donde foran: ! ei carballeira! viva Lalín con razón o sin ela, o que me dea un pau doulle un peso , e si e de carballo trinta reais; facendo contas axiña se vía a desigualdade dun pau co outro: un peso eran cinco ptas, unha peseta eran catro reais, entón o pau que valía un peso viñan sendo vinte reais, pero se era de carballo xa valía trinta…o de carballo era 10 reais mais caro.. ¿ou non?
Os trintaeuro.gif reais viñan sendo 7 pts e media, contra cinco que valia o que non era de carballo, ainda habia algo de diferencia: ¡¡eran duas ptas e media!!, seguiaste decatando de cal era o mais caro
¡Ah! pero chegou o raio do euro e escarallounos o sentido: o pau de cinco ptas vale agora 0.03 euros e o de 7.5 vale 0.05 euros.¿ Podes imaxinar  que no tempo deses mozos xa houbese o euro ?. Quen estivera oindo: o que me dea un pau doulle 0.03 euros e se e de carballo 0.05; seguro que se escarallaba coa risa; inda que lle puxeramos o IVE moi pouco ia aumentar;¡ hai que ver o que baixaron os prezos ca chegada do euro!..¡¡ESE E O NOSO ERRO!!, se os numeros son pequenos as cousas son baratas.,decimos nos..si,si..¡polo carallo! . non son…non, somentes o parecen.
A pesares de que a peseta fose declarada como moeda de todo o territorio español no ano de 1868, valìa catro reais ; anos dempois da Guerra Civil, os meus avós, e xente meirande ca eles ainda contaban en reais;l¡ sabian moi ben o que facían!!; pero como case sempre pasa, os vellos non hai can que lles faga caso,  non quixemos aprender da sua sabenza.
Eu os bancos non lles fago caso,  pasan o día a dicirche: Piense Vd en euros; e eu digo: si,si…en euros xa pensades vos, o que queredes e que nos esquezamos das pesetas para que non sepamos o que gañades; e así todolo que nos cobrades parecenos unha miseria; gastamos para diante, sin door, e dempois chegamos a fin de mes sin un puto can…Amigo lector ti fai como queiras, pero eu para saber o que gasto fagolle unha visita as pesetas; dentro da cabeza teño un recuncho con un letreiro  que di: PROHIBIDO O PASO.SOMENTES PERSOAL AUTORIZADO; cando vou a mercar algo, paso o dedo maimiño por riba do que quero mercar; o que ninguén sabe e que na punta del, por entre a uña e a carne, meteronme alá en Xapón unha cousa que lle chaman CHIP; capaz de ler os prezos escritos a mán, en código de barras, e tamén adiviñandoo si non o teñen posto; dempois con moito disimulo meto o dedo nunha orella, vale calquera das duas, como si estivera a escaravellar nela, pero o que fago en realidade e conectar co devandito recuncho , alí fanse as contas, e pola outro orella dime, no idioma que quiera, canto custa en ptas. Gracias a eso podo chegar a fin de mes con saldo na caixa, como din nos bancos.
Oin dicir que os xaponeses ian facer unha fábrica  no Póligono do Campiño, Pontevedra; aconsello as amas de casa que lean o diario todolos días, e en canto poidan non deixen de compralo; asegún din debe custar arredor duns 150 euros, como podedes ver parece bastante menos de  vintecinco mil ptas. Eu coido que nun mes, si o poñen, xa gañan para él de sobra.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

 
%d bloggers like this: